flora
planten

Tilburg
blogsels


  flora ♥ wilde planten

Flora in en om Tilburg

donderdag 2017-06-15 | #fluitekruid #schermbloem #marsmeske #Max #briefkaart #Simone #Doorenweerd #MuseumDePont

Fluitekruid (Anthriscus sylvestris)

Ik was al een pagina over fluitekruid gaan voorbereiden nadat ik met Simone naar museum De Pont in Tilburg was geweest, op woensdag 19 april 2017. We zagen een flinke bos fluitekruid staan in een blauwe krat, een onderdeel van de tentoonstelling van Doorenweerd & Doorenweerd, in de podiumzaal.

Fluitekruid was ook de favoriete wilde plant van marsmeske (aka Marja van der Pasch). En de laatste keer dat we ff afstapten voor we na Moergestel, Oisterwijk, Oirschot en Spoordonk weer in Tilburg waren, tijdens de allerlaatste fietstocht die ik met haar maakte, stond ons bankje zowat tussen het fluitekruid.

Dat lijken me 3 goeie redenen om te beginnen met het frisse fluitekruid! Verder is zijn naam leuk. Volgens de Van Dale is het 'zo ge­noemd om­dat kin­de­ren van de hol­le sten­gel fluit­jes ma­ken'. (Vooral maakten, vermoed ik.)  Nog in de Van Dale vond ik 'toeters', nu niet voor megamemmen, maar als synoniem voor 'flui­ten­kruid (waar­van de hol­le sten­gel ge­bruikt wordt om er­op te toe­te­ren)'.

Achteraf bezien was er al in april een extra, dus vierde reden om mijn reeks te beginnen met het fluitekruid. Van Maarten kreeg ik het laatste nummer van de Kampioen! (Nummer 4, april 2017) Inderdaad, van de ANWB, een algemene bond voor wielrijders, zeg maar. Het is dat ik al lid ben van de Fietsersbond! Maar eigenlijk kun je niet genoeg doen om de verbrandingsmotor dwars te zitten, te saboteren en uit te bannen. Weg met de autistische auto! Wat jij, lieve lezer?

Cover van de ANWB Kampioen, april 2017, flora

Blad van de
Wielrijdersbond

Het was woensdag, het liep tegen 66 en we hadden afgesproken in de salon met open keuken van Maartens bunker (P5, voor ingewijden) om te gaan koken (ik doe altijd de sla, dapper & uitgekookt als ik ben). Maarten kwam thuis van zijn hakwerk op de boerderij aan de Abcovenseweg in de Bakentand & bracht zijn post van die dag mee naar boven. Daar zat ook zijn clubblad bij, de Fietskampioen van de ANWB. Het zag er merkwaardigerwijs uit alsof het maanden in de zon had gelegen en al door menigeen was gelezen, of toch zeker bezoedeld, aan de rechterrand, waar je een blad openslaat met je linkertengels.

Maar deze Kampioen was 'postfris' (zou een filatelist zeggen) en de cover was geweldig! Subliem! (Ik wil nog steeds achterhalen wat het idee was achter de zogenaamd oude buitenkant. Misschien had de Kampioen ooit al eens eenzelfde voorkant gehad en vond men hem een 'reprint' waard…)

Er stonden staan op afgebeeld: A. gewone aardhommel, B. grote beer, C. atalanta, D. koninginnenpage, E. vliegend hert, F. kievit met jongen,boterbloem en echte koekoeksbloem, G. grote teunisbloem, H. fluitenkruid, I. schorpioenvlieg, J. grote bonte specht, K. meikever. (Spelling van de Kampioen overgenomen, maar de ALL CAPS niet. Want dat is TE ERG!  ;-)

Met behulp van de Google-truc 'zoek afbeeldingen die lijken op deze afbeelding' (de user-agent die die opdracht uitvoert, heeft Google-SearchByImage in zijn naam), heb ik alvast een bijbehorende tweet gevonden. (Ik zie dit onderwerp nog eens ontaarden in een aparte pagina over de ANWB Kampioen met de chillste cover EVER!  :)

ℱ❧ℱ❧ℱ

Max' briefkaart

De doorslag bij de beslissing juist nu te beginnen met Fluitekruid, gaf het kaartje dat ik vandaag, zaterdag 17 juni 2017, kreeg van mijn grote kleinzoon Max de Wijk. Hij (maar ook hullie moeder! ;) wenste me beterschap met een ontsteking die al een week over was, maar het was toch lief.

En wie/wat/welluk schetst mijn verbazing? Op de voor- of achterkant (wie zal het zeggen?) van de kaart staan afbeeldingen van planten. En wel 34 stuks - miniaturen, natuurlijk - met in hun midden een klaproos. Die knalt eruit als een klaproos!

Ze zijn genummerd, en onderaan staat een opsomming van de 34 namen. Maar nu komt 't… De allereerste, plant nummer 1 dus, is het fluitenkruid!  (Ja, met een tussen-n. Je moet ervan houden, van die idiote Groene Spelling. Wij, Superharkje zelf, houden het op de Witte Spelling, waarin tussen-ennen en -essen 'vrij' zijn, optioneel.)

Genoeg gezeverd! Nu eerst de briefkaart van Max, zowel de afbeeldings- als de adreszijde:

Fuitenkruid in de planten-top-34 Postkaart van Max aan Hark

Post van Max,
junior professor
plantkunde

Van zulke toevalligheden krijg ik altijd keigoeie zin. Maar is dit nog wel toeval? Mij lijkt het meer een regelrechte goedkeuring of zelfs aanmoediging van de godin Flora zelve. Kortom: de plant die als eerste zal worden beschreven op harricot.nl/Flora is het onvolprezen fluitekruid!

Zevenblad (Aegopodium podagraria)

Ook zevenblad is een schermbloemige en staat ook op de kaart van Max! (Het is nummer 31.) En ook zevenblad heeft iets met marsmeske te maken – andersom, beter gezegd. In mijn hof (discreet verborgen achter de dik 2 meter hoge stokrozen in de uitgestrekte voortuin van Academielaan 152, Stilburg) tierde het zevenblad welig. Een ramp was dat zogenoemde 'tuinmansverdriet', een ramp die alsmaar in omvang toenam en zich dreigde uit te strekken tot de hele Reit en dan natuurlijk verder over de ganse aardkloot. Een ware jihad heeft marsmeske gevoerd tegen dat spul, maar uiteindelijk tevergeefs. Altijd blijven stukjes wortel achter in de losgemaakte grond. Laat zevenblad nou juist gek zijn op losgewoelde grond! Zevenblad is daarom mijn tweede kandidaat geworden.

Nu eens even kijken welke van de 34 planten van Max' kaart ik verder zal uitkiezen.

Grote brandnetel (Urtica dioica)

Geweldig! Hier groeien dit jaar, 2017, 2 fantastische, hoge, ranke exemplaren – vlak bij een flinke klimop tegen en bovenop een muurtje. Op de klimop zitten, zo gauw hij bloeit, dagelijks duizenden bijen en honderden atalanta's en dagpauwogen. Vaak tot laat in de herfst. Ik hoop dat er op den duur meer soorten vlinders op af komen en dankbaar gebruik zullen maken van de brandnetels als hotel.

ℱ❧ℱ❧ℱ

Maria inspecteert de brandnetels

[wo. 19 juli 2017] Vanmiddag heb ik mijn zus Maria rondgeleid over mijn uitgestrekte landgoederen en haar mijn innovatieve, intersectionele en ambitieuze kantelproject getoond: mijn iconische en urgente brandnetelplantages. Ze stonden er prachtig bij, zoals dat heet, en daardoor kon ik ons Maria (jawel, ze is van ons! :-) ervan overtuigen dat ze mooi waren. Maar ze moesten toch niet te dicht bij het centrale (& enige, ook dat nog) pad komen, vond ze. Oké, daartoe zal ik een kleine interventie plegen, dees weekend. (Ja, iets doen is een interventie tegenwoordig. Alles. Dus niet meer alleen een grootscheepse inval in een gebied waar je geen ruk te maken hebt, maar ook een stoeptegel rechtleggen, een bussel brandnetels uit de grond rukken, je tanden poetsen… interventies zijn dat.)

De excursie liep dus goed af, maar één, slechts één van mijn ongeveer 10 schattige noteboompjes meenemen, neen, dat wilde ons Maria niet. Dát was nou jammer! Ik zal er een stel moeten slopen.

Terug naar de brandnetels. Twee dagen later, vandaag dus, zag ik op Twitter een retweet door @Yfje1 van een tweet van @VroegeVogels over brandnetels. Op de site van Vroege Vogels moet ik veel vaker gaan kijken! De (re)tweet betrof de pagina 'Het belang van de brandnetel' van vrijdag 14 juli 2017. Leuke pagina! Ook de gehakkelde aurelia is present. Uiteraard ook de atalanta.

Zachte ooievaarsbek

Geweldig! Het is een geranium(pje), zeg maar.

Klein robertskruid Geranium purpureum

Geweldig! Het is een geranium. (De Latijnse naam is ook wel: Geranium robertianum L. subsp. purpureum (Vill.) Nyman, omdat veel plantkundigen klein robertskruid als een ondersoort zien van robertskruid.)

Harig wilgeroosje Epilobium hirsutum

Geweldig! Lieflijk. Max en Jantje en ik zagen bij de havens in Rotterdam een oever helemaal vol met het harig wilgeroosje (vrijdag 7 juli 2017). Had ik nou maar foto's gemaakt, dan had ik via de gps kunnen nagaan waar het precies was. Inderdaad, dan had er ik hier ook een foto van kunnen neerzetten. Of een hele reeks.

Maar er zijn nog zat harige wilgeroosjes! Bijvoorbeeld aan de rand van de vijver bij de hogeschool. Foto komt nog. (PS Sorry, vergeten - dat wordt 2018.)

Gewone smeerwortel Symphytum officinale

Witte en lila-blauwe. Geweldig! Je vindt ze dik langs sloten. Smeren mag hendig, maar van opeten valt je lever eruit. Of zo.

Grote kattestaart Lythrum salicaria

Geweldig!

Moerasspirea

Geweldig!

Koolzaad

Geweldig!

Grote wederik

Geweldig! Staat overal in en bij halfdroge sloten langs akkers & shit

Gele lis in de Moerenburg, Oost-Tilburg, mei 2017

Gele lis, Moerenburg
Iris pseudacorus

Gele lis

Geweldig! Poëtisch mooi.


Ridderzuring

Geweldig! Staat 'overal'. Heeft veel nauwe verwanten. Ken je die roestbruine, flinke planten (zelfs flinke velden) in de nazomer? Dat issum. [foto doen in 2018 doen

ℱ❧ℱ❧ℱ

Eigenlijk komen alle 34 planten van Max' briefkaart in aanmerking, want het zijn allemaal prachtige en 'alledaagse' planten: je ziet ze nog hier en daar en her en der en hiero en daaro! En ginderwijd maar ook in de tuin.

Nu ik toch bezig ben met een soort voorzichtige planning, zal ik ook wat planten noemen die erbij moeten omdat ik er gewoon keigek op ben, én een stel plaag- en martelplanten. Ik begin met de laatstgenoemde. De grote brandnetel staat al hierboven in het rijtje van Max.

Kleefkruid

Geweldig! Niet spectaculair, maar juist subtiel. Gewoon smalle groene blaadjes aan even groene, dunne stelen, en onopvallende witte bloempjes. Het leuke is dat je er jezelf en je metgezellen mee kunt versieren. Van top tot teen. Door zijn kleine weerhaakjes (vergeleken met die van de klit stellen ze niks voor) blijft kleefkruid aan bijna alles 'plakken'. In het Cobbenhagenpark is het massaal aanwezig, tenminste voordat de maaiers toeslaan. Na dat irritante (want rücksichtslose en *niets* over latende) maaien, komt het kleefkruid weer op. Ik probeer het een beetje empirisch te onderzoeken door vaak een twijgje op jas of tas te plekken, en de voorlopige conclusie is dat de 2e generatie kleefkruid véél minder kleeft.



Kleine Klit (Arctium minus)

De gewone/kleine klit

Gewone klit (Arctium minus)

Geweldig! (Als je preuts bent uitgevallen of opgevoed, kun je je toevlucht nemen tot de wreed vette 'klis', die ook niet voor de poes is.

Midden juni ging ik vergeefs het jakobskruiskruid (met zebrarupsen!) fotograferen dat langs de toegangsweg tot de Oude Warande staat. Daar ontdekte ik een halve kleineklittenplantage vlak bij de hogeschool!

Bij de parkeerplaats van de UvT is dat, waar verbrandingsmotoren staan te ruften, van karren waarin krek dezelfde debielen zich verplaatsen die - als evangelische puriteinen - verboden-te-rokentegels [ja, zo groot als stoeptegels: 30 x 30 cm!] op het uniefterrein neer laten pleuren, buiten. Waarom flikkeren ze niet op naar de dictatuur waar die hypocrisie tot staatscultuur is verheven? Jazeker, het zijn hypocrieten. Want weet je wanneer de stinkautos's, waar je overigens de vliegendeteringkanker van krijgt, niet meer welkom zullen zijn op the university parking? Het echte trieste is, dat dat voor de hand ligt. Zo gauw bijna alle veelverdieners een grote elektrische auto hebben, dán beginnen ze namelijk plotseling hun neus dicht te knijpen. En minachtend te doen over het gepeupel dat dan nog steeds de goedkopere diesel en andere troep opstookt in hun heilige koe.

Waar was ik? O ja, hier. Het jakobskruiskruid was weg (alles binnen anderhalve meter van de weg was weg, dammit). Er waren nog struiken waar de maaier (die van een of andere geprivatiseerde milieudienst, met benzinemotor) niet had kunnen toeslaan. En dáár stonden een paar fraaie en veelbelovende klitten! Woehoo! Zie foto.

Zowel de grote als de donzige klitten laat ik buiten beschouwing. Ze komen niet voor in het Kempens district. Hoewel ik nog zal uitvissen of in het Cobbenhagenpark in Tilburg toch niet de grote klis staat. De bladeren zijn in ieder geval enorm. Maar bepalend is of de stengels al dan niet hol zijn.

[Foto's maken van planten of planten onderzoeken, moet je eigenlijk altijd subiet doen. Geen seconde uitstellen. Een week nadat ik hierboven schreef over die holle stengels, was in het Cobbenhagenpark in Tilburg alles gemaaid en viel daar geen ene stengel meer te onderzoeken. Werkelijk overal was alles gemaaid. Diepe, brede tractorbandensporen waren er genoeg, maar afgezien van bomen en struiken was alle groen weg of plat. Natuurlijk moet er gemaaid worden. Maar niet zo! Je molt in dat veredelde plantsoen in één klap hele generaties insecten, met alle gevolgen van dien.]

Kruipertje

Geweldig! Dat is dat spul in de stad, weetjewel. Op, in en langs de stoep en bij 'rommel'. Het is lichtgroen en lijkt wel een of andere kleine graansoort. Je plukt een paar aren en duwt ze tussen bijvoorbeeld jas en trui. Bij voorkeur bij een ander.

Ook van het kruipertje heb ik er zat gezien in de Alleenhouderstraat, maar zelfs een freak als ik laat als vanzelf zijn gsm in zijn kontzak zitten, zo'n onooglijk spul is het. Maar ik ga het nog fotograferen. (Op het web staan genoeg afbeeldingen van alle genoemde planten, maar bij voorkeur gebruik ik zelfgemaakte foto's.)

Het valt trouwens vies tegen, wat er voorradig is aan planten die geschikt zijn voor martelinghe ende tortuur!  ;) [Dat bleek helaas fanta-middelnederlands: zelfs 'tortuur' staat niet in de Verdam.] Het bovengenoemde kleefkruid is hartstikke lief & vriendelijk en valt dus af als wapen in de strijd tegen gestoorde mokkels. Ik vind - zeker weten - heus nog meer, maar voorlopig hebben we (kijk, met 'we' kweek je ik medeplichtigen) nog slechts het kruipertje en de vet wreed gemene klit. De klit is grootschalig geoogst en ligt al klaar - in professionele klitzakjes ter bescherming van eigen trui of zelfs pruik totdat de aanval een aanvang neemt. [fotow!]

Ook de planten die nu volgen, zijn niet geschikt. 'n Beetje ermee plagen overleeft het slachtoffer namelijk niet. De meeste van deze planten zijn uit het klassieke rijtje heksenkruiden.

Wolfskers (Bella Donna!)

Geweldig! Daar krijg je fantastisch grote pupillen van. (Red Libanon [van Hans Dulfer] is er niks bij.) En al gauw ben je mors- maar wel héél mooi dood.

Bilzekruid

Geweldig! Geweldig dodelijk.

Doornappel

Geweldig! Hyperdodo… dodelijk.

Vingerhoedskruid

Geweldig! Je rikketik begeeft het. Voorgoed! En dan de naam: digitalis! Mijn tuin staat er vol mee. Kom gerust langs voor een kopje. Ja, eentje is zat.

ℱ❧ℱ❧ℱ

Dan nog het beloofde rijtje planten die ik gewoon zomaar en toevallig(?) keigaaf vind. Nee, ik denk niet dat dat toevallig is. En dat associaties hierbij een grote rol spelen, associaties met mensen die ik tof vind, met plaatsen, gebeurtenissen, momenten en periodes waar ik met plezier aan terugdenk.

Teunisbloem

Geweldig! Subliem!

Een leuk detail. Op de aankondiging van de 'Nova Flora Neerlandica' - dat wil zeggen: dat daaraan gewerkt wordt, het krijgt 25 delen! - staat een mooie afbeelding van de Oenothera glazioviana, de grote teunisbloem. En uiteraard heb ik daar gevraagd of ze alsjeblieft op willen schieten.

Tot die 25 delen een voor een beginnen te verschijnen, blijf ik de 5 delen van de Nederlandse oecologische flora overtikken, gelijk een aan monnikenwerk veslaafde monnik in een Albigenzerklooster op een berg in Zuid-Frankrijk met duizenden teunisbloemen tegen de berghellingen. Van die berg.

Egelskop (kleine en grote)

Geweldig! Ten westen van de 'brug' over de Dommel op de Maastrichterweg, efkus ten zuiden van Valkenswaard, en dan bij de zuidelijke oever van de Dommel, daar stond in 1964 de kleine egelskop. Wat was ik toen trots op mijn vondst! Hij ging in mijn herbarium, en Hilbillie, onze biologische leraar, vond 'm gaaf. En ik vind dat de egelskop daar nog steeds moet staan.

Bitterzoet

Geweldig! Groeit al jaren in mijn hof, maar niet meer erg fanatiek. Hij hoort er niet. De teunisbloem trouwens ook niet. Met meeste 'gasten' gaat dat een paar jaar goed, en dan houden ze het voor gezien.

Mispel

Geweldig! Angelique en haar vader maakten er wijn van. Daartoe plunderden ze enkele mispelbomen aan de oostelijke kant van Meyn Parck, in de volksmond het Cobbenhagenpark. Die plundering heeft Angelique onlangs opgebiecht, toen we door de Moerenburg struinden. Onlangs zag ik btw dat 'ze' (ik moet nog uitvissen wie, wat of welluk de leiding heeft over het Cobbenhagenpark) een nieuwe, jonge mispel hebben geplant. Ook aan de oostkant, een paar honderd meter van de Stinkbaan-West.

Heggerank

Geweldig!

Hazepootje

Geweldig! Klein, donzig, schattig. :)

Haagbeuk

Geweldig! De gewone beuk is natuurlijk ook vet wreed. Over de verschillen én overeenkomsten tussen beuken, haagbeuken, beukenhagen, haagbeukenhagen, beukenootjes, neukebootjes, haagbeukzaden - je snapt wel hoe wild en chaotisch maar toch vruchtbaar zulke discussies kunnen verlopen - hebben Maarten Fleuren en ik zoveel gekletst (maar ook onderzoek gedaan!), dat we ons nu wel haagbeuk- en beukspecialisten durven noemen.

Avondkoekoeksbloem

Geweldig! Poëtisch spierwit in de avondschemering. In 2007 zagen marsmeske en ik een mooie avondkoekoeksbloem aan de rand van "Ons Aspergeveld" in Klein Tilburg, tamelijk dicht bij de Gilzerbaan. Nu ik dit tik, is het 2017. De asperges zijn intussen vervangen door het zoveelste maisveld en de omgeving is verloederd door golfbanen en een heteluchtballonvaartbedrijf. Avondkoekoeksbloemen zijn er in dat gebied (ten noordoosten van de weg die ook Klein Tilburg heet), al helemaal niet meer. Wat een bummer.

In 2009 was de situatie nog zoals hier op Google Maps/Streetview te zien is. (Het voorgaande houdt op waar te zijn wanneer de Google-spionnen weer zijn langsgeweest en helemaal onderaan niet langer staat: 'Opnamedatum afbeelding: jun. 2009')

Daslook

Geweldig! Liieeff! :)

Herfsttijloos

Geweldig! Simone is er keigek op, heeft ze me nooit verteld.

Lievevrouwebedstro

Geweldig! Lieflijke witte bloempjes. Gedroogde blaadjes ruiken heerlijk naar kortelings gemaaide weidse velden!  :-)

Weeda, Westra, Westra & Westra, 1987

De tekst uit Weeda et al.

vrijdag 28 juli 2017 | #Weeda #Westra #oecologische #flora

Af en toe zal ik een plantaardige plant aardig te grazen te nemen. Voornamelijk soorten van rond Tilburg, want ik loop of fiets. Dat is zogenaamd gezond, maar ik waag het te betwijfelen. Wandelen of fietsen langs de continue stroom verbrandingsmotoren op bijvoorbeeld de Bredaseweg of de Stinkbaan-West, associeer ik met gierende longkanker, tumoren in mijn harses en het Instituut Verbeeten. Niet met 'een frisse neus halen', laat staan met het optimisme dat je dan 1 bietje langer zou leven dan als je thuis achter 1 geranium gaat zitten lezen in God en de Staat van Michael Bakoenin.

Terug naar de flora. Als basis neem ik het vijfdelige boekwerk waar ik helemaal weg van ben, maar bijna nooit meeneem. Hooguit één deel tegelijk, naar een kennis met ook een floristische stoornis. De 5 delen samen wegen zo'n 9 kilo!

Het betreft Weeda, Westra, Westra & Westra, Nederlandse oecologische flora, Haarlem/Hilversum 1987, 5 delen. Als op een bepaalde pagina de lange rij auteursnamen begint te storen, zal ik naar de boeken verwijzen met 'Weeda et al.'. De titel van de serie zegt het al: de planten worden worden erin beschreven in hun relatie tot hun omgeving. Dus ook die omgeving komt aan bod: geschiedenis, herkomst, grondsoorten, 'gasten', concurrenten, metgezellen, gebruik door de mens en overige diersoorten, etc.

Wanneer ik een beschrijving van een soort uit dit naslagwerk overtik, is de tekst letterlijk overgenomen uit Weeda, Westra, Westra & Westra 1987. Dat houdt in dat ook de spelling - inclusief het hoofdlettergebruik voor plantennamen - is zoals Weeda en zijn makkers het in 1987 in dit naslagwerk hebben toegepast. Met het oog op het 'lezen vanaf beeldscherm' wijk ik echter in enkele opzichten af van Weeda et al.

Wijzigingen/toevoegingen door mij:

  1. Voor zover functioneel heb ik tussenkopjes ingevoegd.
  2. Voor een betere leesbaarheid op beeldscherm heb ik 'lappen' tekst vermeden/onderbroken door invoeging van witregels.
  3. Bijna alle Nederlandse plantennamen zijn vet gemaakt. De tekst is daardoor sneller met de ogen te scannen op plantennamen. Latijnse namen zet ik cursief en als het goed is, zal voorleeszachtgoed ze als Latijn herkennen.
  4. Getallen die in het boek zijn uitgeschreven, heb ik hier genoteerd in cijfers. Dat wijkt (ook) af van de huidige conventies voor op papier. Ook die afwijking is vanwege de leesbaarheid op beeldscherm. De usabilitydeskundige Jakob Nielsen denkt er ook zo over. Als je zijn artikel uit 2007 "Show Numbers as Numerals When Writing for Online Readers" leest, zul je zien dat ik dat niet als autoriteitsargument gebruik. (Beetje wel, hoor. ;)
  5. In tekst op papier zijn hyperlinks niet mogelijk. Voor webtekst ligt de zaak radicaal anders: als je daarin géén gebruikmaakt van de mogelijkheid met hyperlinks te verwijzen naar relevante zaken die 'ergens' staan, doe je je lezers tekort. Daarom zul je in de tekst die ik overneem van Weeda et al. hyperlinks aantreffen.
  6. Dan is er ook een speciaal probleem. 4 van de 5 voorgaande punten gaan over toevoegingen, maar ik verzweeg het ontbreken van de duizenden afbeeldingen! En dat zijn niet alleen de getekende planten, maar ook de vele foto's die je nu juist een idee geven van de omgeving, het milieu: het zijn vaak overzichtsfoto's van de biotoop waarin de beschreven plant zich thuis voelt ("goed kan aarden"), samen met haar 'begeleiders'. Maar ook zijn het tekeningen van te gekke insecten.

    Bijvoorbeeld de hazelnootboorder! (Let op het meetstreepje: ze zijn klein.) In mijn hof voorziet zhij elk jaar honderden hazelnoten van een klein maar o zo fijn gaatje. Maar niet, zoals ik eerst simplistisch dacht, door 'gewoon als hobby' de gansen dag nootjes te doorboren en leeg te vreten, maar: "De kever leeft als larve van de zaden van de hazelaar en beschadigt hierbij de hazelnoten. Het vrouwtje legt een eitje in de hazelnoot wanneer de vruchtwand nog zacht is. De larve boort zich later door de verhoute wand naar buiten. De larve verpopt vervolgens in de bodem." (Wikipedia) Onder hazelaars vind je zulke lege en doorboorde dopjes in groten getale, tenzij een of andere 'milieudienst' heeft toegeslagen en alles 'netjes' heeft gemaakt.

    Eh… dat wordt dus een karwei van hier tot ginderwijd. Ik kan afbeeldingen uit Weeda et al. scannen, zelf foto's maken, hier en daar wat lenen. Klinkt hendig - wordt vast heavy.

Bronnen | plantkunde | botanie | floristiek

Naslag

Weeda, Westra, Westra & Westra, Nederlandse oecologische flora, Haarlem/Hilversum 1987, 5 delen. (Kort: Weeda et al., 1987)

Wikipedia

Geïllustreerde flora van Nederland. Handleiding voor het bepalen van de naam der in Nederland in het wild groeiende en verbouwde gewassen en van een groot aantal sierplanten. Met meer dan zesdduizend figuurtjes. E. Heimans, H.W. Heinsius en Jac. P. Thijsse. Amsterdam/Djakarta 196020. (Dit boek van ruim 1100 bladzijden - maar wel redelijk handzaam voor gebruik 'in het veld' – is sinds de eerste klas (of tweede? voorin zie ik in hanepoten mijn naam en 'B2c' staan) van de hbs mijn gids voor de determinatie van planten. De aanschaf was verplicht voor het vak biologie. Ik geloof dat ik als enige die verplichting terecht vond.  ;-)

De tweede druk uit 1909 van voornoemd naslagwerk en determineersleutel is gedigitaliseerd en staat als pdf op dbnl.nl - NB 2595 pagina's, 48 MiB.

Flora van Nederland – Wilde planten en hun omgeving online

Er wordt gewerkt aan een nieuwe flora. Met 25 delen! 'kWornigoe!  :) Zou ze voltooid zijn voor ik de pijp uitga? Vast niet.

Verspreidingsatlas van de NDFF (Nationale Databank Flora en Fauna)

Wilde planten in Nederland en België informatieve site van Klaas Dijkstra

ℱℱℱ

Floradistricten in NL

Zie voor de floradistricten in de regio Noordelijke Nederlanden deze kaart op soortenbank.nl

(Aanvankelijk had ik via bovengenoemde verwijzing de kaart zelf hier neergepoot, maar doordat de (SSL/TLS-)beveiling daar niet deugt/deugde, werd mijn eigen SSL-certificaat (het slotje vooraan in de adresbalk) onbetrouwbaar.)

ℱ❧ℱ❧ℱ

Flora ♥ de godin Zelve! ;)

Romeinse Flora & haar Griekse peettante Chloris

Godin Flora! Van haar wilde ik per se een supergave afbeelding hebben, voor linksboven op deze pagina. (Het plaatje daar is niet echt een logo, het linkt voorlopig nergens naar en zal op elke pagina anders zijn. Versiering dus.)

Oké, ik op zoek naar de ultieme Flora. Via Wikipedia kwam ik bij de oude Grieken. Daar heette de godin van lente en bloemen Chloris. Zoals dat het geval was bij de meeste Romeinse godinnen en goden, was Flora een Romeinse voortzetting, vertaling, variant, mutant (en wat dies meer zij) van een Griekse voorganger.

Al gauw sjeesde ik door een paar duizend jaar schilder- en beeldhouwkunst. Een bijzonder mooi hoogtepunt was de Primavera van Botticelli uit ca. 1477.

Op de Primavera staan/zweven Flora en Chloris trouwens gezusterlijk naast elkaar. Chloris viel voor mij af wegens de overdreven welig tierende spinazie tussen haar tanden en dan zo haar muil uit. Flora vond ik wel de moeite waard te onthoofden voor mijn plaatje, maar toch zocht ik verder.

Ik kwam terecht op The Idle Woman, de blog van Leander (@theidlewoman) over 'books, opera, art, history'. Ik vermoed dat ze net als ik een fan is van Gustave Courbet.

Courbet's zelfportret dat je net zag, maakte deel uit van een expositie in het British Museum waarvan Leander curator was.

De Flora 'die ik zocht', vond ik het eerst in haar blogpost Art in Frankfurt en nog afzonderlijk in Bartolomeo Veneto, Flora (2016-05-30). In 2016 bezocht Leander in Frankfurt het Städelsches Kunstinstitut, en schrijft over de fantastische Flora van Veneto: "I was also very happy to see Bartolomeo Veneto's Flora, probably a portrait of a courtesan, which used to be thought a picture of Lucrezia Borgia and still appears on covers of her biographies: it's a knowing, sensual picture, a symphony in white and green and blue."

Met haar aanduiding sensual was ik het meteen eens. Misschien moest Veneto's Portait of a Lady de Flora worden linksboven op deze pagina. Maar eerst wilde ik wat meer over haar en de schilder weten. Dus ik weer verder gezocht met Wikipedia en met DuckDucKGo: 'Flora' (met het woord 'godin' erbij, want anders krijg je me toch een (mest)hoop tuinafval!), mythologie, Chloris, et cetera. En dat bracht me uiteindelijk bij de ideale afbeelding, namelijk: een 'grotere' (in MiB), én… een Flora mét tiet(en)! I love tits. Ook van Great Tits. En van fietspompen. Oh, ja, w8, ook van nipples natuurlijk, nee neen, nippels. Behalve mijn reservevoordeursleutel, heb ik al decennia altijd ook een nippel in mijn knip. Als je met een gewone fietspomp de lege band van je renfiets wilt oppompen, is zo'n messing tepel onontbeerlijk. Je draait hem (ja, 'tepel' is mannelijk) op het Frans ventiel van de band en… de fietspomp past perfect. Deze tepeltruc werkt natuurlijk ook als je je moet behelpen met de kleine handpomp in je rugzak.

Harrie, lul niet zo. - Oké dan, dan niet. Maar het meeste was relevant! Of allicht nuttig voor De Mensen.

De afbeelding op theidlewoman.net had ze van pinterest.com, schreef Leander later, en was daarom 'klein' (305 KiB) en ook nog eens behoorlijk preuts & barbaars bijgeknipt. Gewoon haar tiet(en) weg! Maar nu kon ik het met de afbeelding op Wikipedia (DE, NL) zo regelen, dat:

  1. het kleine 'logo' scherper was (door de hogere kwaliteit van de jpeg)

  2. van links, boven en rechts niets hoefde worden weggeknipt, en

  3. mijn nieuwe liefde van een half millennium oud na het vierkant maken toch nog een blijmakende halve tepel had.

Het mooie doek van Veneto hangt dus in Frankfurt, in het Städel, maar de Engelstalige Wikipediapagina gebruikt een andere afbeelding. Die is 5 keer zo groot (5,5 MiB), heeft een Duitse bestandsnaam en is niet tof. Nein! De randen van het doek zijn 'netjes' weggewerkt en het lijkt wel schoongemaakt mee sipsop!  ;-) Haar lijf is daardoor licht en fel, en de achtergrond vloeit weg, valt geleidelijk weg. Vergelijk het maar eens met het andere, eerstgenoemde schilderij en let dan op de randen van de groene stof, links, en op de mirteblaadjes helemaal boven aan de rand.

ℱ❧ℱ❧ℱ

Met de html-validator van W3C kan men de html5 van deze pagina controleren op stomme fouten en suffe slordigheden.