zevenblad
aegopodium podagraria
schermbloem
flora
Tilburg


flora ♥ schermbloemen ♥ zevenblad

Zevenblad

Aegopodium podagraria

zondag 2017-07-09  |  #zevenblad #schermbloem #tuinmansverdriet

Zevenblad is een middelhoge tot hoge, lichtgroene, spaarzaam en zeer kort behaarde, overblijvende plant, waarvan de bloei omstreeks het begin van de zomer valt.

Anders dan verscheidene algemene familieleden vertoont het geen nabloei. Ondergronds heeft de plant lange uitlopers: een uitzondering onder de op het land groeiende Schermbloemigen.

Blad en bloem

In de lente is in de nog gesloten bladschede van de wortelbladeren de aanleg van het eerste stengelblad te vinden, dat in zijn schede de eerste aanleg van het tweede blad omsluit, enzovoort. Opvallend is dat de as van de deelblaadjes, als ze pas boven de grond verschijnen en nog dichtgevouwen zijn, een horizontale stand inneemt. De stengel is hol. De bladeren zijn enkel tot dubbel drietallig; de vaak voorkomende combinatie van een drietallig topblaadje met twee tweetallige zijblaadjes bezorgde dit gewas zijn Nederlandse naam.

De schermen hebben meestal geen omwindsel en omwindseltjes; de randbloemen zijn stralend. In knop zijn de bloemen vaak rozeachtig. De vruchten zijn eivormig en zwak geribd.

Monocultuur in de voortuin
2 voorbeelden en/of schrikbeelden

Zevenblad is plant nummer 31
op de briefkaart van Max

Verspreiding

Zevenblad komt voor in Europa met uitzondering van een groot deel van het Middellandse-Zeegebied en verder oostwaarts tot in Midden-Siberië. In Nederland is het met Fluitekruid de algemeenste Schermbloem en behoort het tot de meest voorkomende veertig plantesoorten.

Op de Britse eilanden beschouwt men Zevenblad als een oud cultuurrelict; zeker is dat het vroeger veel als geneeskruid (vooral tegen podagra oftewel jicht) en als moesplant (in voorjaarssoep) werd gebruikt.

Zevenblad groeit op halfbeschaduwde en/of matig vochtige plaatsen op humeuze of licht bemeste, losse zand-, leem- en kleigrond, veel minder op veen. Van nature groeit het in lichte beek- en rivierdalbossen en aan de voet van beschaduwde hellingen, daar waar humus en bodemmateriaal bijeenspoelen. Het komt daar veelal samen met Speenkruid (Ranunculus ficaria) en Grote brandnetel (Urtica dioica, vaak ook met Klimop-ereprijs (Veronica hederifolia), Gewone vogelmelk (Ornithogalum umbellatum), Heermoes (Equisetum arvense), Kweek (Elymens repens) en Fluitekruid.

Tuinmansverdriet

Aan bosranden – vooral op de grens met grasland – en op beekoeverwallen kan Zevenblad sterk op de voorgrond treden, vooral als uit de omgeving meststoffen inwaaien of binnenspoelen. Onder invloed van beschaduwing, bemesting en/of afbranden kan de plant zich ook in bermen en aan zandige slootkanten sterk uitbreiden. Ondergronds maakt het zich snel breed met zijn uitlopers, bovengronds vormt het van de voorzomer tot de herfst een gesloten bladerdek.

In parken en tuinen is Zevenblad vaak een van de lastigste onkruiden: door spitten en schoffelen wordt het – evenals bijvoorbeeld Heermoes en Kweek – alleen maar verder verspreid!

Het is een vaste begeleider van stinzenplanten (zie bij Fluitekruid). Specifiek aan Zevenblad gebonden zijn de larven of rupsen van 3 insecten: het vrij zeldzame, op een lieveheersbeestje lijkende bladhaantje Lamprosoma concolor, het motvlindertje Epermenia illigerella en de bladwesp Tenthredo campestris.

Uit: Weeda, Westra, Westra & Westra, Nederlandse oecologische flora, 1987, II pp. 258-259

Voor een verantwoording van de spelling en van afwijkingen van de oorpronkelijke tekst zie mijn toelichting op Weeda et cetera.

ℱ❧ℱ❧ℱ

Met de html-validator van W3C kan men de html5 van deze pagina controleren op fouten en foutjes.

Literatuur