Blog
Natasha


najaar 2017

  Blog Natasha — door Harricot

mails

dinsdag 14 november 2017 | #mail #Rops #raadsel #verraadsel

Mail! Van Simone!

Vanmiddag stuurde Simone me een mail. Dat is geen alledaagse gebeurtenis.

Ze beval me iets. Uit de onderstaande mail (van mij aan haar, op 3 november 2017) kun je opmaken wat haar bevel in die mail van vanmiddag inhoudt. Het stukje in kwestie heb vet gemaakt.

Het was verdomme wel toevallig [écht toevallig — niet álles wat ik schrijf is sarcastisch bedoeld of gewoon debiel], want ik was van plan Simone vanmiddag te mailen. Over de site van Sapientia Ludenda [kort: Sapi], de filosofenclub waarvan Simone de Grote de Grote Roergangster is. Want ja, er kloppen een paar dingen niet aan de Sapi-site, en Sapi is natuurlijk wel de club van mijn liefste hedendaagsekunstvriendin op 3 na. (Inderdaad, Simone noem ik nog maar zelden liefkozend 'Rops' en ze zakt zelfs in hoog tempo in mijn top-10 van hedendaagsekunstvriendinnen. Maar aan mijn belofte dat er in mijn hart of kop een plaatsje voor haar zal blijven, zal ik me houden. Maar dat wordt misschien niet gemakkelijk, bij wijze van understatement.)

Dan nu een grote KNIP van allerlei technische praat over websites bouwen. Die leidt immers alleen maar af van mijn vraag aan Simone of het onderhand niet genoeg is geweest met rotstreken uithalen, of - als ik daar geen antwoord op krijg - van mijn waarschuwing aan iedereen die de pech heeft op een willekeurig maar rampzalig tijdstip haar pad te kruisen wanneer ze te veel afrodisiacum naar binnen heeft gewerkt.

✍✍✍

Mijn mail van 3 november 2017

Simone is mijn mail van 3 november 2017 kwijt, lijkt het wel. Want met haar majesteitelijke bevel negeert (Eusj! Tering! Negering! Negatie! Waar kén ik dat ook alweer van, dat straal negeren?) ze 'gewoon' die mail van nu al 11 dagen geleden! Héééééél raar & arig. Ja, arig is wel een arig woord. Kaai-arig. Oké, zat gezeverd - nu de mail hier neerpoten, zodat ze hem alsnog kan beantwoorden. Zou kunnen beantwoorden. Misschien. Eventueel. IJs en weder dienende. Deo volente. Of z'n tweelingbroer Theo.

✍✍✍

Heb je dat echt gedaan?

Onderwerp: Heb je dat echt gedaan?
Van: Harrie Baken harriebaken@tekstbaken.nl
Datum: 03-11-17 18:32
Aan: Simone Rops sxxxxxxl@snotmail.com

Hoi Simone,

Op woensdag 19 april 2017 hadden jij en ik om 13.00 uur afgesproken bij
de ingang van museum De Pont in Tilburg. Daar hebben we elkaar getroffen
en we zijn vervolgens De Pont binnengegaan en hebben daar de hele middag
rondgesjouwd.

We hebben naar kunst proberen te kijken (dat bleek voor jou geen
sinecure) en in de tuin zitten kletsen. Over studeren, psychologie, dat
je wat minder 'alternatief' was geworden dan vroeger en meer pragmatisch. [knip]
Over gymnastiek en ons beider afkeer van de overbodige
diersoort gymleraren. En tot mijn grote verdriet bleek dat je geen
enkele plant kende, in die hele tuin niet. (We zaten al op een bankje
toen ik het woord 'perzikkruid' nog aan het uitspreken was, geloof ik.)

Simone Rops & Harrie Baken aan de koffie, museum De Pont, woensdag 2017-04-19

Simone & Harrie eindelijk aan de koffie
discreet achter de linker palmstronk

We hebben ook twee keer koffie zitten drinken in het Pontcafé. En ook
toen zitten kletsen. [knip]

Een ander onderwerp was mijn vraag: "Wat zou je willen dat ik weggooi
van de website?" Je antwoordde: "Het liefst alles, natuurlijk." Goed,
dat was dat. Ik bedoel: ik vond toen dat dat nu was geregeld. Klaar.
Afgelopen met dat gezeik. (Later bleek dat jij heel andere opvattingen
over deals, afspraken, fatsoen, etc. hebt dan ik.)


Zoals je vast op mijn blog 'Natasha' (fantastische naam, bedankt!) hebt
gelezen, vond ik je binnen dus een ramp, maar buiten en in het café best
tof. Niet zo ontspannen als na het afgrazen van een veld sint-janskruid,
maar dat was ik zelf ook niet. (Misschien heeft dat zenuwachtige 'elkaar
versterkt' om het dommig maar kort te zeggen. Ik denk 't.)

Al met al vond ik het geweldig dat het ons eindelijk was gelukt: een
afspraak, normaal contact, ouwehoeren (oké, beetje onwennig,
aanvankelijk, maar toch). Toen we weggingen kreeg ik het idee dat je
plots haast had (aangekomen bij je fiets zei je wat over een Aziatische
soep die je ging maken en lang moest opstaan – dus: een
assertiviteitstraining volgen [ik meen het, want mensen negeren is niet
assertief, iemand blokkeren ook al niet – zeggen wat je op je hart hebt,
wél] en de volgende keer (wanneer?) gewoon eerder zeggen).

Toen jij oostwaarts zou gaan per velo en ik westwaarts met de benenwagen
("met mijn oudebenenwagen" kwam bij me op, maar dat is taalkundig niet
te verdedigen), zei ik: "Ik vond het tof, vanmiddag", en gaf je een
minikus ('n zus van efkus) op je wang. Jij zei: "Ik ook." En ieder ging
zijns weegs.

Nu komt de vraag uit de onderwerpregel van deze mail: heb je dat echt
gedaan?

Heb je als antwoord op mijn verzoek op LinkedIn van 21 april - ja, dat
is 2 (twee) dagen na ons Pontje - dat als volgt ging:

<c&p>
Ha Rops,
Een nieuwe lente, een nieuw geluid!
& 1 fris begin, in meerdere betekenissen van fris, zeg maar.
Ben ik de eerste in je "Professionele Netwerk"? Ik kan 't me niet
voorstellen, maar ik zag '0' staan, ergens. Hoe dan ook, ik beschouw 't
als een eer!
Houdoe!
Uw tui… eh… tekstharkje
</c&p>

heb je me toen - in plaats van eindelijk eens alle andere
blokkeringen op te heffen - als antwoord ook nog eens op LinkedIn
geblokkeerd?


Subvraag
Wat je antwoord ook zal zijn: kunnen we binnenkort - zoals je overigens
hebt beloofd
- weer eens kletsen? [knip: te gemene opmerking]

Groeten,
Harrie

✃  ✃  ✃

Nou, die mail staat er. (Gekopieerd & geplakt, dus inclusief eventuele fouten en domheden). Hij moest tóch online, maar de planning was: volgende week, want ik heb het nu onverwacht veel te druk hiervoor. Bovendien komt donderdag 'onze Siem'.

Nu moet ik nog denken & peinzen & mijn boosheid - en vooral diepe teleurstelling - laten weg ebben over zowel Simone's bevel als haar verraad dat eraan voorafging & haar een kort antwoord sturen. Niet veel langer dan "Krijg maar gauw 6dl, gij uit Gils!" Nee, nee, oké, ik zal me gedragen. Want er zijn nog steeds een paar psychische verklaringen mogelijk voor haar eh… aparte gedrag.

[naschrijfsel, 2017-11-16] Ik heb me gedragen. Dat kán ik wel - als ik m'n best maar doe!  :)  Wanneer er - geheel volgens Gilzer boerentraditie, maar wennen doet het nooit - wéér geen antwoord komt (op mijn antwoord op haar bevel), dan zet ik dat antwoord van mij hier neer. Er is nog plexat.

[naschrijfsel, 2018-04-28] Ik heb Simone onlangs beloofd om onnodig(e) vervelende passages een beetje bij te vijlen. Dat heb ik hierboven inmiddels gedaan. Stukjes die niet relevant waren maar wel gemeen & wraakzuchtig, heb ik herzien. Soms ook geschrapt, geknipt - als het citaten waren, staat er nu '[knip]'.

♪♫ ♫♫ ♯♬❣

alvast 1 plekje voor
mijn antwoord op
haar antwoord

✃  ✃  ✃

zondag 25 februari 2018 | #oeps #Rops #veel #mail

Plekje? Gigapagina!

Plékje? Jezus, ik doorzocht daarkrek de "mailwisseling" tussen Simone (een stuk of 3 mailtjes uit de verzameling rond en na ons bezoek aan Museum De Pont op 19 april 2017 zijn inderdaad van Haar, dus de aanduiding 'mailwisseling' is strikt genomen correct) en mij. Ik schrok ervan!  :) Wat een boel! Dat wordt een pagina van minstens 100 KiB. Met ook nog illustraties.

Ik zal daarom streng schiften en hier en daar ook knippen, want ik wil jullie ditmaal niet met al te veel bull opzadelen.

Dat karweitje moet helaas nog efkus wachten, want, ja… goed geraden! Hier is ie weer… "maar nu niet, want daar heb ik even geen zin in." (Zag je dat? Ik heb geweldig veel van haar geleerd op het gebied van intermenselijke communicatie, empathie en fatsoen. Het schiet al aardig op met mij, richting de moraal van sessievoorzitter Simone Rops (IA). (Het is wel een beetje sund dat sinds ik bijna een meter Herman Brusselmans uit mijn boekenkast heb verwijderd en verbannen, mijn roman Zijn er hofjes in Gils? ietwat stagneert. O ja, die link naar Brusselmans in de Humo ['archief', noemen ze dat dan zelfs] brengt je naar een geamputeerde column. Daarom maar een pdf'je gebakken van Herman Brusselmans: Wij van links Humo, maandag 26 maart 2016)

Even terug naar die mailbox van me. In de gauwigheid (& met misschien enige slordigheid) zag ik het volgende allemaal gebeuren:

  1. 11 april 2017 - ik heb me verontschuldigd voor mijn harkerige gebazel toen we elkaar bij de unief in de buurt tegen het lijf liepen en onze De Pont-afspraak maakten. Geen antwoord.

  2. [woensdag 19 april 2017 - Het onmogelijke gebeurt en we zitten de hele woensdagmiddag bij De Pont!] (Eigenlijk vanzelfsprekend.)

  3. 20 april 2017 - Ik stuur Filosoof Rops een stel verwijzingen en webadressen over feministische filosofen, ook met Twitteradressen, en in het bijzonder over D., een feministische filosoof. Over Simone's speurtocht naar een dergelijke filosoof hadden we het in d'n hof van De Pont gehad. Zulke dingen vind ik leuk en ik speur dan graag mee. (De volledige mail plaats ik hier nog.) Geen antwoord.

  4. 22 april 2017 - Ik schrijf Simone:

    "Ha lieve Rops,

    Beetje bijgekomen? Je was keimuug, hè, woensdag?
    En de soep, gelukt?" [knip knip knip, veel knip] Geen antwoord.

    Hierna nog van alles. De onderwerpregel luidde dan ook: "Van alles".  :)

    Bij het doornemen van vooral déze mail - ik heb er daarna nog een stel gestuurd - nu in de wetenschap dat het nog een maand zou duren voordat Zij weer iets van zich zou laten horen, werd het me zwaar te moede. Dit is niet meer normaal, dacht ik. Alleen al de paar regeltjes die ik hierboven heb geciteerd - ze zijn van 3 dagen 'na De Pont'… hoe kan iemand zo harteloos zijn daarop niet te reageren? Dit kun je niet meer simpel afdoen met 'sjeez, die is bikkelhard, zeg' [knip] etc. Ik laat het efkus rusten. Om te peinzen. En om nu de kliko midden op een parkeerhaven neer te gaan pleuren. En proberen niet vast te vriezen aan dat ding.

  5. 3 november 2017 - Ik kom erachter dat Rops me op LinkedIn heeft geblokkeerd, en wel - bij wijze van spreken - tijdens ons Pont-bezoek - ik mail haar daarover. Geen antwoord!

  6. 14 november 2017 - Simone vraagt (lees: beveelt) me deze website te verwijderen. [Men zou dus kunnen zeggen dat dit haar antwoord was op mijn mail van 3 november]

  7. 14 november 2017 - Ik stem in met het opheffen van dit stuk website op slechts één minuscule voorwaarde: "[…] beantwoord om te beginnen maar eens mijn mail van 3 november." Geen antwoord.

  8. 23 november 2017 - Ik stem er opnieuw mee in en trek mijn voorwaarde in.

    Dit tweede 'Akkoord!' ging als volgt: "Negeer mijn vorige antwoord maar. Mijn antwoord is: Akkoord. Gelijk oversteken. Niets vergeten, geen addertjes. (Gelijk oversteken kan ook volgens schema, afspraken, datums. De planning laat ik aan jou over, want voor mij zijn 't maar een paar klikken.)"

    (Dus voor de tweede keer akkoord! Wat ben ik toch een onwijs lief menneke! Ja, onwijs al helemaal.) Desondanks: geen antwoord.

Waar heb je dat 'godje spelen' toch vandaan?

Welk bezwaar heb je tegen gelijk oversteken, Simone Rops?

Waarom antwoord je niet op mijn akkoord als ik er slechts het doodnormale gelijk oversteken aan verbind, Simone Rops?

Bestaan er 2 soorten mensen, Simone? Bespottelijke Unter- en helemaal te gek chille Übermenschen? Dus zeg maar een zooi speelgoedvolk en daarboven een diersoort die niet mee hoeft te doen aan gewonemensendingen als 'gelijk oversteken'?

Dat je uit jezelf mailt (met je verzoek) en vervolgens niet op mijn antwoorden reageert vanwege dat gelijk oversteken, impliceert een bekentenis, Simone Rops, had je je dat al gerealiseerd?

Als je vindt dat mijn conclusie dat je in 2015 amorele streken hebt uitgehaald onjuist is, waar blijft dan de voor de hand liggende vraag: "Wat valt er gelijk over te steken, Harrie Baken?"

Kom maar op, Hoogheid! Ik zal U volgaarne van antwoord voorzien.

⇝ ⇜

De html-validator van W3C controleert de html5 van deze pagina en laat eventuele fouten zien en tevens de structuur van de pagina. Da's keigaaf zonder spatie.

— – -