Blog
Natasha
2015



  Blog Natasha — door Harricot

motto

"Ik wil graag dat deze frustratie stopt, bij ons beiden. Wat zullen we eraan doen?"
Simone, 2015-08-28

2 mailtjes later deed ik nogal onvriendelijk tegen Simone. Ze antwoordde:

"Waarom doe je zo tegen me Harrie?  Op deze manier kunnen we toch geen vrede sluiten?"

Verrekt, daar had ze gelijk in! Maar was het gemeend? Of buitengemeen gemeen?

  Natasha - 2015

Menuutje

blogsels

NB Deze pagina wordt min of meer een archief van de delen uit 2015 van de oude, enorme beginpagina waarop nu alleen telkens de de recentste berichten van blog Natasha staan.

Om te voorkomen dat sommigen bij het lezen van sommige stukken te gauw tegen hun voorhoofd tikken, zal ik hier nog het eerste stuk dagboek herstellen. Het zwerft nu ergens rond, met opzet zonder links ernaartoe. (Maar Google vindt het toch - het zal ook eens niet.)

Perro Ria Rops

Perro Ria Rops, de perro van Simone Rops
Ria de Perro komt uit 'n asiel & uit Spanje
foto: op Amsterdam CS, 1 april 2015
de fotograaf in 2017: 'I took this last year'

Herrie uit Stilburg

~> cal 12 2015
Enter
    december 2015   
ma di wo do vr za zo
    1  2  3  4  5  6 
 7  8  9 10 11 12 13 
14 15 16 17 18 19 20 
21 22 23 24 25 26 27 
28 29 30 31

Zo hee, da's handig! :)

Muziek & 1 bietje gezever

[Geschreven in december 2015 - in '16 een paar aanvullingen van de muziek.]

Rock, alternative

Jazz


Rops - Heart of Gold, Neil Young

Zwarte harten op
tablet met Opera

Voor je verjaardag, 2015

Woensdag 2015-12-02

M'n cadeaubon staat voortaan hier. Hij heeft geen houdbaarheidsdatum. Ikzelf wel, naturellement.

  • De cadeaubon voor je verjaardag, Rops - pdf, 77 KiB.
  • Om je te pesten krijg kreeg je er een XL bij. Deze mini-rebus verwijst naar een nummer van Neil Young, tenminste als je beeldscherm de kleur goed weergeeft. Maar op [sommige types?] handhelds werkt het niet, dammit. Het hart is dan zwart!
  • De Engelstalige oplossing van de rebus is de naam van een keimooi nummer, poëtisch en gevoelig. Vind ik. Eerdaags zal ik het arresteren op What.cd, en hier voor U neerpleuren. (Uurke later: gedaan; meteen maar de hele cd Harvest. Het gaat natuurlijk om het vierde nummer, maar ik durf er twee kilo kwatta om te verwedden dat je de meeste andere ook mooi vindt.)

Dan ook de tekst er maar bij.

I wanna live, I wanna give
I've been a miner for a heart of gold
It's these expressions I never give
That keep me searching for a heart of gold
And I'm getting old
Keeps me searching for a heart of gold
And I'm getting old

I've been to Hollywood, I've been to Redwood
I've crossed the ocean for a heart of gold
I've been in my mind, it's such a fine line
That keeps me searching for a heart of gold
And I'm getting old
Keeps me searching for a heart of gold
And I'm getting old

Keep me searching for a heart of gold
You keep me searching and I'm growing old
Keep me searching for a heart of gold
I've been a miner for a heart of gold

Mooi hè?


Godfather of Grunge

[2 december 2015]  Misschien ken je de muziek van Neil Young allang, en ook die van Crosby, Stills, Nash & Young, Buffalo Springfield en Crazy Horse. Misschien beter dan ik! Ik hield vroeger lekker dwars (want dat was het in mijn vriendenkring!) alleen van moderne jazz. Met als gevolg dat ik nauwelijks belangstelling had voor de platen die de anderen draaiden en dat ik later (en nog steeds) een enorm zwart gat had/heb. :-) Natuurlijk heb ik de muziek van (vooral) de jaren 70 wel ergens in m'n kop zitten, want ik hoorde niks anders. Behalve thuis dan. Daar was het vooral Miles Davis. O w8, en Joni Mitchell en Nina Simone, de favorieten van B., m'n vriendin toen.

Het zou niet raar zijn als je Young etc. goed zou kennen, want hij heeft samengewerkt met Pearl Jam (die vaak Rockin' in the Free World spelen) en er zijn nog veel meer redenen… Daarom citeer ik maar gauw ff de Wikipedia:

Young's 1989 single 'Rockin' in the Free World', which hit No. 2 on the US mainstream-rock charts, and accompanying album, Freedom, rocketed him back into the popular consciousness after a decade of sometimes-difficult genre experiments. The album's lyrics were often overtly political; 'Rockin' in the Free World' deals with homelessness, terrorism, and environmental degradation, implicitly criticizing the government policies of President George H.W. Bush.

The use of heavy feedback and distortion on several Freedom tracks was reminiscent of the Rust Never Sleeps (1979) album, and foreshadowed the imminent rise of grunge. The rising stars of the genre, including Nirvana's Kurt Cobain and Pearl Jam's Eddie Vedder, frequently cited Young as a major influence, contributing to his popular revival. A tribute album called The Bridge: A Tribute to Neil Young was released in 1989, featuring covers by alternative and grunge acts including Sonic Youth, Nick Cave, Soul Asylum, Dinosaur Jr, and the Pixies.

Young's 1990 album Ragged Glory, recorded with Crazy Horse in a barn on his Northern California ranch, continued this distortion-heavy esthetic. Young toured for the album with Orange County, California country-punk band Social Distortion and alternative rock pioneers Sonic Youth as support, much to the consternation of many of his old fans. Weld, a two-disc live album documenting the tour, was released in 1991. Sonic Youth's influence was most evident on Arc, a 35-minute collage of feedback and distortion spliced together at the suggestion of Sonic Youth's Thurston Moore and originally packaged with some versions of Weld.

Nou, mijn zwarte gat is weer een beetje opgevuld. Toen ik het hele artikel had gelezen, vond ik het niet meer zo gek dat sommigen Young de Godfather of Grunge noemen. O ja, de cd die wordt genoemd hierboven, 'The Bridge: A Tribute to Neil Young', die zal ik skoepe! Ook voor U. Vandaag [6 dec '15] nog!  ;-)

Gedaan! LOL Ja, neen, inderdaad, ik ben helemaal geen 63. Pas 13. Beter! Hier is-ie: The Bridge. Het is een maffe verzameling. 'Helpless' door Nick Cave is natuurlijk heel mooi. 'Words' door Henry Kaiser is compleet prettig gestoord. Net als sommige andere nummers lijkt het wel een persiflage, met de stem van Young als doelwit.

Door het zoeken naar en lezen over die 'ouwe popmuziek' en doordat mijn kop terugging naar Neil Young, begin jaren 70, én door het schrijven over mijn eenkennige liefde voor moderne jazz, dacht ik plots: misschien vraagt Simone zich af waarom ik dan eigenlijk naar punk en allerlei ander spul luister. (Misschien dus, hè, misschien interesseert 't je niks. Lastig, je hebt me nog steeds niet de kans gegeven je een beetje te leren kennen. Op een paar niet zo sympathieke trekjes na.) En toen dacht ik: daar moet ik wat over schrijven. Dat zal ik nog doen. Het zal gaan over de mazzel die ik heb gehad dat die twee jong van me, toen ze op de middelbare school zaten, me die eenkennigheid hebben afgeleerd. Simon heeft me de weg gewezen in de punk en punkrock, en Janneke (die overigens meer Miles Davis in huis heeft dan ik!) in de rest (Rollins, Pearl Jam, Sonic Youth, Foo Fighters, R.E.M., FNM). En de vogel die uitsluitend van jazz hield (wenste te houden), werd langzaam maar zeker een bijna-allesvreter. En op een onverwachte manier stuurt een zekere Rops me nu terug naar de voorgangers van Pearl Jam en Foo Fighters & meer.

There's colors on the street
Red, white and blue
People shufflin' their feet
People sleepin' in their shoes
But there's a warnin' sign on the road ahead
There's a lot of people sayin' we'd be better off dead
Don't feel like Satan, but I am to them
So I try to forget it, any way I can.

Keep on rockin' in the free world,
Keep on rockin' in the free world
Keep on rockin' in the free world,
Keep on rockin' in the free world.

I see a woman in the night
With a baby in her hand
Under an old street light
Near a garbage can
Now she puts the kid away, and she's gone to get a hit
She hates her life, and what she's done to it
There's one more kid that will never go to school
Never get to fall in love, never get to be cool.

Keep on rockin' in the free world,
Keep on rockin' in the free world
Keep on rockin' in the free world,
Keep on rockin' in the free world.

We got a thousand points of light
For the homeless man
We got a kinder, gentler,
Machine gun hand
We got department stores and toilet paper
Got styrofoam boxes for the ozone layer
Got a man of the people, says keep hope alive
Got fuel to burn, got roads to drive.

Keep on rockin' in the free world,
Keep on rockin' in the free world
Keep on rockin' in the free world,
Keep on rockin' in the free world.

Veel mensen schijnen (graag) te denken dat Rockin' in the Free World over het fantastisch vrije Amerika gaat (tegenover… noem maar op). Misschien hebben ze alleen de titel verstaan.

Zojuist gedownload: Neil Young, Freedom, 1989.

Er zijn ook zat video's van Young's concerten te vinden. Op openculture.com zijn ze voorzien van een verhaal met (historische) context en van verwijzingen naar aanverwante muziek. Bijvoorbeeld dit optreden van Young in 1971 voor de BBC. Fantastisch. Laat iedereen in je buurt ff z'n kop houden.

Hierboven ontbreken stukken van eerdere pagina's. Die heb ik eruit geknipt om het geheel wat minder chaotisch en zelfs minder onvriendelijk te maken. Maar om de verhaallijn en de [ahum] 'logica' te herstellen, zal ik ze ingekort terugzetten. IJs en weder dienende & bij tijd en wijle.

Laat ik beginnen met een foto van Simone als Tänzerin bij Öhme Umlaut in Cul de Sac, Tilburg, op 18 september 2015. De act was een onderdeel van het Incubate Festival. Het was grappig bedoelde kitsch, of (hopelijk goedbetaalde) sportkledingreclame.

Öhne Umlaut @ Cul de Sac 2015

Voor grotere foto(s) - klik door naar Flickr.com

Eigenlijk moet deze foto 'responsive' zijn en zich aanpassen aan de browser van de gebruiker. Anders gezegd: ze moet worden weergegeven zoals dat bij jouw of mijn 'device' past. Maar met de embedded foto's van Flickr is me dat nog niet gelukt. Daarom heb ik voorlopig de veilige breedte van 320px ingesteld (zo smal is het vericaal gehouden kleinste smartphonescherm). De foto staat op Flickr.com (in het enorme album: 'Incubate Tilburg') en is gemaakt door Jostijn Ligtvoet Fotografie.

Later heb ik er de bovenstaande 'pasfoto' van Simone uitgeknipt. Eind maart 2018 - ja, misschien ietwat lijp dat ik erop blijf/bleef/blijf rekenen dat ze zich aan haar belofte(n) zal/zou/zal houden - heb ik er ook een echte - tja, wat is écht, hè Rops? - pasfoto van gemaakt. Die heb ik tegelijk met een zwart-witte naar de klantenservice van [knip.nl] gemaild. Opdat een van de behulpzame meskus daar zelf kon kiezen, en ik minder risico liep op (opnieuw) een boel mailverkeer.

Pasfoto Simone Rops, kleur
Pasfoto Simone Rops, zwart-wit

Kijkt! Ik was er zelf wel mee in mijn sas. Ik hoop zij ook.

Lichtpuntjes in de droeve duisternis?

Vrijdag 28 augustus 2015

Een fantastisch en ongelooflijk lief [klinkend] mailtje van Simone

Simone vraagt Harrie: wat zullen we eraan doen? 28 augustus

Simone stelt vrede voor.


28 augustus om 19:39h vloog er een mailtje van Simone binnen. De laatste zinnen ervan waren ditmaal strak en superduidelijk geformuleerd. En hartstikke sympathiek!

Verbaasd (want als ze al eens mailde, brabbelde ze maar wat bullshit) – maar vooral blij, keiblij – las ik op mijn gsm:

"Ik wil graag dat deze frustratie stopt, bij ons beiden. Wat zullen we eraan doen?"

Pas veel later, na maanden van smoesjes en katholieke draaikonterij, laffe, onaangekondigde en niet toegelichte blokkeringen, werd me eindelijk duidelijk dat een "superduidelijke" en "sympathieke" formulering door Simone (of handlangers) gelijkstaat aan een alarmsignaal. Een waarschuwing. Voor verraad, voor dat je wordt opgelicht waar je bij staat. Voor de knettergekke maar dringende boodschap dat er vrouwen bestaan die al vóór ze 20 zijn met sadistisch genoegen een spoor van emotionele vernieling kunnen achterlaten.

'n Week later:

"Waarom doe je zo tegen me Harrie? Op deze manier kunnen we toch geen vrede sluiten?"

Hiervoor gold hetzelfde, maar dan in het kwadraat.


De html-validator van W3C controleert deze pagina en laat zien welke html-fouten erin zitten.